Een brief aan mijn Moosje

Posted In: Ouderschap
[TS_VCSC_Title_Typed title_strings=”Lief Spekkie,” showall=”true” mobile=”true” font_family=”Default:regular” font_color=”#191919″][themeone_spacer height=”19px”]

Om meteen maar met clichés te beginnen; wat gaat het hard en wat ben je alweer groot! Van hulpeloze baby van amper 2 kilo die mijn melk kreeg via een sonde, naar een flinke kerel die gek is op vlees en aardappeltjes. Oh, en koekjes, chippies en snoepjes :) (die je overigens bij hoge uitzondering krijgt hoor, denk maar niet dat ik zo’n moeder ben die je omkoopt met lekkers als je driftbui in de winkel me niet zo goed uitkomt.. kuch.. )

Toen je nog die ieniemienie baby was, kon ik niet wachten totdat je groter zou worden. Je was zo klein, zo fragiel en eerlijk? Je deed niet zoveel, behalve slapen, huilen, eten en je speen weigeren zodat ik de godganse dag met mijn pink in je mondje zat (want zuigbehoefte was er dus wel..) En nu denk ik zo vaak dat ik de tijd stop wil zetten. STOP!

Jij maakte mij moeder, het zwaarste en tegelijkertijd het leukste wat ik heb meegemaakt. Niets is leuker dan ‘s ochtends wakker worden en jou uit je bedje te halen, om vervolgens nog even met z’n drietjes in bed te kroelen. Jij geniet er zichtbaar van, geeft ons kusjes en zegt “hallo papa, hallo mama!” En als papa je dan kietelt, moet het vervolgens nog acht keer herhaald worden. “Keer!” zeg je dan enthousiast. Dat mondje van jou staat überhaupt niet meer stil. Papa en ik gingen laatst tellen hoeveel woordjes je al echt kent, ook de betekenis daarvan. We kwamen tot ruim 50. Zo leuk, elke dag leer je wel nieuwe woordjes en onthou je direct wat het betekent. We moeten echt al gaan oppassen met wat we zeggen, want je zegt het gewoon na. Niet handig met ouders die vaak genoeg hun mond moeten spoelen met zeep.

Hoewel ik je af en toe op Marktplaats wil zetten, met de titel t.e.a.b., ontploft mijn moederhart dagelijks van trots. Je sjanst met iedereen en bent gek op aandacht. Die vertederende blikken van vreemde mensen in de supermarkt die naar je kijken als je een auto nadoet in de kinderwagen.. Trots als een aap met zeven eh.. bananen.
Ik zeg altijd hoe heerlijk ik het vind als je er even niet bent of als je lekker ligt te slapen, zodat ik even mijn eigen ding kan doen. Maar stiekem mis ik je dan ook al en kijk ik filmpjes van jou op mijn telefoon.

Hoewel je lekker kletst, loopt je nog (steeds) niet. Je lijkt het nog heel eng te vinden om geen houvast te hebben. Geeft niets, alles op je eigen tijd. Zolang je maar weet dat zowel papa als ik altijd in de buurt zullen zijn om jou te helpen, te steunen, je op te vangen wanneer je valt en je te troosten als je verdrietig bent. Ik hoop dat je de pit die je nu hebt niet kwijt zal raken en alle kansen die je krijgt en creëert zal aangrijpen met beide handen. En weet dat wat je ook doet, hoe vaak je ook de fout in gaat of er een zooitje van maakt, wij er zijn om te helpen met oplossen. Praat met ons en vraag om hulp, dan is onze taak als papa en mama meer dan geslaagd.

Lief spekkie, ik ben supertrots op jou.

Ik hou van je!

Kus, mama

[themeone_spacer height=”48px”]
[themeone_spacer height=”48px”]
  • bodyafterbabynl
    22 september 2015

    Heel erg mooi! Ik schrijf eens in de zoveel tijd een brief aan mijn dochter en die wil ik straks gaan bundelen. Lijkt me erg leuk om daar zelf, en voor haar, later doorheen te bladeren.

  • Vlijtig Liesje
    22 september 2015

    Mooie brief! Ook voor later.

Add Comment

SUPERDEAL: 40% korting bij GAP + favorieten
De perfecte babyshower